Home » Leef Nu-inspiratie » Blog » Geef je over en... leef!

Geef je over en... leef!

Geef je over en... leef!

9 feb. 2017 16:37

“The journey is not hard, you are. A rock dipped in the ocean one thousand times does not dissolve. Actually, there is no such thing as a journey if you ask me, because to make a journey you need a distance. What is the distance between you and yourself? How long would it take to make this journey? The word “journey” is used more as a device, otherwise people will just sit around, but if you say “journey” they know they have to get somewhere.”  Sadhguru

 

Het pad der gemiddelden

Gemiddeld genomen verblijven wij hier op aarde in de vorm van een mens ongeveer 80 jaar. En dat is niet eens zo lang, als je bedenkt dat voor de meesten van ons geldt dat de eerste 20-25 jaar in het teken staat van studeren, daarna werken tot je 67ste met tussendoor ook nog eventueel de zorg voor kinderen. Dat betekent dat je leven voor het grootste gedeelte van de tijd dat je hier bent, dus al vast staat. En mocht je er nog steeds zijn na je 67ste, dan mag je, volgens het plan voor de gemiddelden van onze maatschappij, eindelijk genieten van het leven dat nog rest.

 

Poeh… Ik vind dat nogal wat, dat je nu bezig moet zijn met je toekomst die er helemaal niet is. Van jongs af aan worden we geprogrammeerd om ons te richten op dat vage punt ergens in die toekomst, waarvan we geen idee hebben hoe die zal verlopen. Al tijdens onze studie zijn we vooral bezig met het toewerken naar dat diploma, om vervolgens toe te werken naar de ideale baan met dat prachtige salaris en dito status. En in de tussentijd maken we ons leven compleet met de ideale partner plus kinderen. Zo rond ons 40ste levensjaar hebben we het dan ‘gemaakt’ en als dat niet is gelukt, dan ben je een ‘loser’. Huh?

 

Human doing

Dat planmatige prestatiegedrag, dat gejaag en vele ’doen’ van de mens en die serieusheid over ‘het leven’, daar moet ik soms best hard om lachen, want hoe kun je echt leven in het nu wanneer alles al vast staat vanaf je geboorte tot aan je fysieke dood? Oké, binnen deze illusie mag je dan twee dagen per week los gaan, maar de rest van de week staat je leven in dienst van het pad der gemiddelden en dus niet in dienst van jou.

 

Ergens vind ik het niet zo gek dat er mensen zijn die dit pad  helemaal niet willen bewandelen en besluiten om de tijd tussen twee eeuwigheden, zoals Osho dat ooit zo mooi heeft gezegd, geheel anders in te vullen. Maar wat zijn dan de alternatieven? En zijn die er überhaupt wel? Of zitten we met z’n allen gevangen in een onzichtbaar web?

 

Leven we in een matrix?

Om heel eerlijk te zijn; ik heb geen idee. Misschien volg ik als persoon wel, samen met een kleine minderheid van gelijkgestemden, onbewust het alternatieve script binnen deze illusionaire realiteit en ben ik geprogrammeerd om juist dat te doen. Maar maakt dat echt wat uit? Nee, niet als je uitzoomt en dan kijkt naar al onze leventjes hier.

 

Ach, ik heb me al overgegeven aan dat alternatieve padje, daar in dat grote, prachtige bos. Ik zou zelf nooit voor dat ruige pad hebben gekozen, maar ja, Sira en Skippie (en/of mijn programmering) wel en ik volg alleen maar.

 

Overgave aan het leven zoals het zich aandient, dat is mijn pad…

« Vorige Volgende »

Lees meer »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.