Home » Mensje-inspiratie » Blog » Leef jij vernauwend of verruimend?

Leef jij vernauwend of verruimend?

Leef jij vernauwend of verruimend?

16 mrt. 2017 14:53

'Own your weirdness' Ralph Smart

 

Sinds ik voluit vanuit mijn hart leef en daarbij mijn verstand gebruik wanneer dat nodig is, is mijn leven een stuk leuker geworden. En met leuker bedoel ik minder voorspelbaar, relaxter en tegelijkertijd soms ook iets ongemakkelijker dan voorheen. Maar ja, dat hoort er ook een beetje bij wanneer je besluit buiten je comfortzone en volgens de stroom des levens te leven :).

 

Zo staan mijn vriend en ik op het punt om ons prachtige Rotterdamse appartement te koop te zetten zonder te weten waar we straks terecht komen. Onze omgeving blijft maar vragen hoe dat straks dan toch verder moet, maar dat zien we dan wel weer, nietwaar?

 

’Knowing how much you don’t know, that is wisdom’ hoorde ik psycholoog Ralph Smart onlangs in een Youtube-filmpje zeggen en ja, daar sluit ik me volledig bij aan. Ik zou het willen aanvullen met: daar verrijk je juist je leven mee, want hoeveel ‘weet’ jij eigenlijk over ‘het leven’, behalve je eigen familiegeschiedenis en de dingen die je daarna hebt geleerd via je opleiding, hobby's, vrienden en werk? Veel minder dan dat het universum weet in ieder geval:).

 

En laten we nog een stapje verder gaan; hoeveel ‘weet’ jij eigenlijk van en over jezelf? En dan bedoel ik, los van wat anderen van jou vinden, want dat zegt niets over jouw mening over jou als persoon. En als we dan nog een stapje verder gaan; hoeveel ruimte maak jij per dag vrij om de stroom des levens rijkelijk door jouw lichaam en geest te laten stromen? Ik heb het vermoeden dat dit veel minder is dan je zou willen…

 

Ik schrik er soms weleens van hoe weinig mensen zichzelf echt door en door kennen. Ja, ze kennen zichzelf via de ogen, oren en meningen van een ander, maar als je ze iets simpels vraagt als: wat is je favoriete kleur of wat is je favoriete eten? En waarom dan? Dan hebben ze daar geen antwoord op. Hoe heeft het zo ver kunnen komen dat wij ‘denken’ onze omgeving als graadmeter nodig te hebben om te weten wie wij zijn?

 

Zou het misschien komen doordat de ander ook een deel van onszelf is? Of omdat we bang zijn om die levensenergie door ons lichaam en onze geest te laten stromen en dan iemand tegen te komen die onze omgeving misschien ‘raar en vreemd’ vindt?

 

Vraag aan een kind wat zijn favoriete eten of kleur is en ik denk dat hij of zij daar meteen een prachtig antwoord op heeft :). Kinderen zijn puur en ook dat kind in jou mag er zijn. Misschien is die levensenergie ook wel dat kinderlijke in ons, dat geen grenzen kent en gewoon ‘doet’ omdat het goed ‘voelt’. Heerlijk, toch?

 

Als ik om me heen kijk, dan valt het me op dat de mensen die ‘strategisch’ leven een stuk minder gelukkig ogen dan zij die meegaan met de 'stroom' des levens; ’laisser-faire’, zoals de Fransen dat zo mooi zeggen. Ja, het leven is wat het is en stroomt zoals het stromen moet, ik weet het. Maar binnen deze illusie van tijd en ruimte bestaat er ook nog zoiets als vrije wil. En het leven via deze unieke persoon die je nu bent is, voordat je het weet, zo weer voorbij, dus maak er wat van en 'own your weirdness' :).

« Vorige Volgende »

Lees meer »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.