Home » Mensje-inspiratie » Blog » 'Van stadsmeisje naar plattelandsvrouw' of 'Op doorreis in het nu'

'Van stadsmeisje naar plattelandsvrouw' of 'Op doorreis in het nu'

'Van stadsmeisje naar plattelandsvrouw' of 'Op doorreis in het nu'

12 jul. 2017 13:00

Binnen het persoonlijke verhaal van Priscilla ben ik op doorreis, van moment naar moment in het ‘nu’. Ik ben op reis om via mijn kleine ik (of ego) dingen te ervaren waardoor het grote ik (of het niet te omschrijven bewustzijn of hoe je het ook wilt noemen) zichzelf steeds beter leert kennen.

 

Het leven is
Het leven laat zich niet plannen, het ‘is’ gewoon, en wij mensen ondertitelen dit met onze interpretaties. Daardoor krijgen situaties in ons leven een ‘persoonlijk’ tintje. Maar zodra je je eigen persoontje uit een verhaal haalt, kan het leven stromen en ga jij mee met de realiteit zoals deze is, in plaats van andersom, waardoor veelal lijden ontstaat.

 

De stroom van het leven

Sinds ik meer leef volgens de stroom des levens, lijkt het leven gemakkelijker te gaan. Niet dat alles constant van een leien dakje gaat, maar er is ruimte voor die grote ik om er steeds meer te ‘zijn’ en het wordt daardoor steeds meer zichtbaar, voelbaar en herkenbaar. Voor die kleine ik blijft er daardoor minder over en het enige wat die kan doen is zich overgeven aan het moment zoals deze is, keer op keer, in het nu dat constant ‘is’. 

 

En dan zet je je appartement te koop, zonder al iets anders te hebben. En dan is je appartement binnen 1,5 week verkocht. En dan is er opeens ruimte om na te denken over waar je vervolgens wilt gaan wonen en maak je een wensenlijstje…

 

Zo op het eerste gezicht leek het vinden van ons ‘droomhuis’, namelijk een betaalbaar huurboerderijtje in het zuiden van het land, onmogelijk. Maar binnen twee weken was het dan toch gelukt. Voor mijn gevoel duurden die twee weken overigens enorm lang, maar wanneer je uitzoomt, dan valt het allemaal reuze mee. En zo ben je even ‘huisloos’ en het moment daarna heb je weer een ‘huis’. Dit is zomaar een voorbeeld van wat er kan gebeuren als je mee stroomt met het leven…

 

flow.jpg

 

Go with the flow en be the flow

Maar ik ben dus op doorreis, in het nu, net als jij overigens. Als mens heb ik op verschillende plekken binnen Nederland gewoond, maar dit was altijd verbonden met iets concreets zoals werk of studie. Ik ben geboren in het Drentse Hoogeveen, waar de familie van mijn vader via een aantal jaren Zeeland terechtkwam, nadat zij van Indonesië naar Nederland gingen. Mijn opa wilde zo snel en ver mogelijk weg uit Zeeland, nadat hij allerlei verhalen had gehoord over de Watersnoodramp van 1953, dus dat werd Hoogeveen.

 

Nadat ik als baby een half jaar oud was, verhuisden we naar Bolsward in Friesland. Mijn vader had daar werk gevonden en zo woonden we ineens dichter bij de familie van mijn moeder in Sneek.

 

18 jaar later moest ik de provincie uit, omdat er in Friesland geen universiteit was voor de vervolgstudie. Ik verhuisde naar Groningen en heb daar vier jaar gewoond. Via mijn stage belandde ik in Hilversum, waar ik wat langer bleef dan ‘gepland’. Daarna volgde een tijdje Amsterdam en Diemen waarna ik vervolgens bijna 10 jaar in Rotterdam verbleef. En met ‘010’ heb ik wel een speciale band, merk ik, nu ik er niet meer woon...

 

Zichtbaar in 010

Niet alleen werd die ‘kleine ik’ daar steeds meer zichtbaar, maar het was in deze stad dat er ook ruimte ontstond voor ‘de grote ik’.  Zeker de laatste paar jaren in Rotterdam gaven mij de inzichten en de daarbij komende rust waar mijn kleine ik zo naar op zoek was. En het grappige is…

 

Rotterdam stond helemaal niet op mijn ‘plaatsen waar ik graag wil wonen-lijstje’. Sterker nog, als kind ging ik er een keer met mijn ouders en zusje naartoe en we vonden het maar een enge, grote en gevaarlijke stad. Niks aan! Maar het kan verkeren…

 

Het leven ervaren

Op doorreis dus. Voor nu even gestationeerd in het prachtige Limburg voor maximaal 1,5 jaar. En voor het eerst in mijn leven woon ik ergens wat niet echt werk- of studie gerelateerd is, maar gewoon, omdat ik, of beter gezegd, wij (mijn vriend en ik) er zelf graag wil(len) ‘zijn’. In de tussentijd kan er natuurlijk van alles gebeuren, want we hebben voor nu een halfjaarcontract. Het huis waarin wij nu wonen wordt namelijk in zijn geheel afgebroken, maar wanneer dat precies gaat plaats vinden, weten we nu nog niet. Ach…

 

We hebben NU een dak boven ons hoofd, eten en drinken in overvloed, we kunnen experimenteren met halve off grid-systemen (daar zal ik later nog wel een blog over schrijven wat ik daar precies mee bedoel) en met onze moestuin, Sira en Skippie hebben meer ruimte en wij ook. Iedereen blij! En waar het leven ons brengt, daar horen we ook te zijn, zo zie ik dat tegenwoordig.

 

sstuin-1.jpg 

 

Is er zoiets als vrije wil?

Natuurlijk kun je wensen hebben en die kunnen nog uitkomen ook, maar de uitkomst zal nooit 100% zo zijn zoals jij dat ‘in gedachten’ had. En als je daar over na gaat denken, dan kan dat eigenlijk ook niet anders, want onze ‘grote gedeelde ik’ zorgt voor de optie die voor ‘het leven an sich’ het beste is en niet alleen voor die van een individu. Eigenlijk dus wel zo eerlijk, alhoewel dat vaak op het eerste gezicht niet zo lijkt. Het leven stroomt. En wij mensen kunnen daar iets van vinden, maar of we daar nu echt zoveel invloed op hebben als we ‘denken’…

 

Maar goed, dit is mijn ‘persoonlijke’ ervaring en ik ben ook maar een piepkleine radar in het grote geheel, dus hoe het allemaal precies in zijn werk gaat zal ik nooit weten. En voor mij is dat prima; zo blijft het leven een mysterie en tegelijkertijd een grote ontdekkingsreis, prachtig toch?

 

Geniet van je dag en het leven :).

Volgende »

Lees meer »

Reactie plaatsen

Reacties

Priscilla
een maand geleden

@Leonore: Hey hoi, wat leuk om op deze manier weer van je te horen. Ik wens je heel veel levensgeluk toe op je pad dat zich vast 'vanzelf' (meestal gaat dat zo, maar wij 'denken' vaak dat wij iets 'doen') gaat uitrollen. En eh, volgens mij heb je al de eerste stappen op dat pad gezet :). Liefs, Priscilla

Leonore
een maand geleden

Leuk om te lezen, mooie stappen. Zelf heb ik ook mijn baan opgezegd omdat ik er ongelukkig van werd en sta nu op een kruispunt. Over twee weken is de jongste ook het huis uit en zal ik me nog vrijer voelen. Maar met alle mogelijke opties wordt het ook moeilijk een nieuw pad te kiezen...

Priscilla
een maand geleden

@ Claudia: Wat fijn om te horen, ik word er stil van... Vind je het niet heel erg rustig zonder Statler en Waldorf? Ze vinden het jammer dat ze geen aandacht meer krijgen :). Liefs, Priscilla

Priscilla
een maand geleden

@ Agnes: Dank je! Tot nu toe is het ook echt heerlijk hier in het Limburgse :). Liefs, Priscilla

Agnes Koegler
een maand geleden

Mooi en inspirerend Priscilla! Lijkt me heerlijk daar. Warme groet, Agnes

Claudia
een maand geleden

Steeds meer begint het ook mijn waarheid te worden, wat jij een tijd geleden aan mij vertelde: onze wereld creëren we zelf met onze gedachten. Het 'ik' is een verzinsel van onszelf. Niets is echt niets wat het lijkt.

Ik voel me dankbaar dat ik jou mocht ontmoeten. Jouw waarheid bracht mij dichter bij mijn waarheid.

De buuv van 010